සිතැඟි

Glorious  moon light In the middle of the night Gliding on the Lotus Lake White lotus  The moon is shining On your face  Like glitering silver Mild wind blows Gray clouds flows The moon has hidden Beneath the clouds -Jinathi Ekanayake-

 මැණික,                   ❤️        අඳුරු දවසක                 පාළු සිතිවිලි                  ඔබේ සිනහව                 මකනවා...                 තෙමෙන පොළවක                 නැවුම්  පුසුඹේ                 ඔබෙ සුවඳ මට                 දැනෙනවා....                 වහින වැස්සක                 සීත  වෙව්ලිලි                 ඔබෙ උණුහුමේ                 තුරුළු වෙනවා...                 මට ම මතක             ...

ආදරණීය සමනලුනේ, ඔබට රිසි සේ තටු සළා මා හැඟුම්  අපූරු උද්දාමයකින්  කුල්මත් කිරීමට ඉඩ දුන්නේ... මට හිමි කෙනා  ඔහු බව දැනිලයි... ආදරණීය පුංචි මලේ, අමනාප නොවන්න ඔබේ සුවඳ  මා අද නොවින්ඳේ... මා හද පිරී ඇති ඔහුගේ සුවඳින් මොහොතකට හෝ මිදීමට ඇති දුකෙනුයි.. -Jinathi Ekanayaje-

අළු පාට අහසක්  ඕනෑවට එපාවට වට්ටන පොද  කම්මැලි නිසල  ගසක කොළයක්  දෙකක් සලිත කරවා අමුතු  තෘප්තියක් ලබයි තෙත බරිත  අත්තක නිදිකිරා වැටෙන  කවුඩෙකුට වැහි බිංදුවක්  ටොක්කක් ඇන හදිසියේ ඇහැරී කවුඩු බස අමතක ව ඤාව් ඤාව් ගායි ඉස්තෝප්පු පඩියක නිදා උන් පූසා ඒ ඇසී විපරම් දෑසින්  බලන්නේ පූස් බස  වෙනස් කෙරූ එකා මොකාද කියායි -Jinathi Ekanayake-

                                       මහ හුළං හැමූ                                            දවසක                                      අත් අල්ලන් දිවූ                                           හැන්දෑවක්                                              තිබුණා                               ලොකු වැහි බිඳු වැටුණු                         ...

හැඟීම් ශුන්‍ය මොහොතක් කල්ප කාලයක් සේ දැනෙන එපා කරපු කාර්තුවකි මේ මට මා කව්දැ'යි නොතේරෙන කුමක් කළ යුතුදැ'යි නොදැනෙන ගුප්ත කාර්තුවකි මේ ආලය දැනෙන නොහැඟෙන දින ඔහේ ගෙවී යන  කළුවර කාර්තුවකි මේ මනස අලස කරවන අමතක මතක යලි ඇවිලෙන අමුතු ම කාර්තුවකි මේ -ජිනාති-

ආදරණීය සමනලුනේ, ඔබට රිසි සේ තටු සළා මා හැඟුම්  අපූරු උද්දාමයකින්  කුල්මත් කිරීමට ඉඩ දුන්නේ... මට හිමි කෙනා  ඔහු නොවන බව නොදැනයි!

  පුංචා ඒක කළේ සෙල්ලමට. ඒත් අම්මා ඒක තේරුම්ගත්තේ ඕනකමින් කළ දෙයක් හැටියට. පුංචා අම්ම එක්ක පන්සල් ගිහිං එන ගමං, අම්මගෙ සාරිපොට තුත්තිරි ගොල්ලක් දිගේ ඇදගෙන ගිහිං. සෙල්ලම උනත් කරල තියන වැඩේ වැරදියි තමයි. ඒත් ඒක වැරැද්දක් කියල නොදැන , අපූරුවට තුත්තිරි ඇට සාරි පොටේ ඇලෙන හැටි බලලා විනෝද උන එකයි පුංචා කළේ. අම්මට කේන්ති යාමද පුංචාට විනෝදයක් විය. " ඇයි අම්මටත් බැරි ඒක දැකලා විනෝද වෙන්න" පුංචට සිතුණි. දඬුවම හැටියට සාරි පොටේ ඇලුණු තුත්තිරි එකින් එක ගලවමින් සිටි පුංචට , පන්සලේදි මල් පූජා කරපු හැටි මතක් විය. පුංචට කිරි කෝප්පෙකුයි තමන්ට තේ කෝප්පෙකුයි හදාගෙන ඇවිත් පුංචා ගාවින් වාඩි උන අම්මාට, බැරෑරුම් කල්පනාවක ගිලිලා ඉන්න පුංචා දැකලා හිනා ගියා ය. වයස දහයක් වූ පුංචා , විශාල දෑස් හිමි , තලඑළළු හමක් ඇති , තමන්ගේ ම මනෝ ලෝකයක සැරිසරමින් විනෝදෙන් සිටි දරුවෙකි. අනේක විද ප්‍රශ්න අසමින් අත්තම්මා සහ අම්මා ව අමාරුවේ දැමීමට ද ඔහු උපන් හපනෙක් විය. පුංචගෙ අප්පච්චි යුද්ධයෙන් මියගිය සොල්දාදුවෙකි . අම්මාගේ හිනාව ගනනකට නොගෙන ම පුංචා අම්මගෙන් මෙසේ ඇසී ය. " අම...

අද වෙනවෙනදාටත් වඩා කරුවලයි . ගඟ ඉහැත්තෑවේ රූස්ස කැලේ අමුතු කොළපාටක් ඇඟ ලා ගෙන ය. වැහි කළුවට ගස්වලින් දිස් වන ඒ ගුප්ත තද කොළ පැහැය දෙස ඔහේ බලා සිටීමෙන්, සිතට අමුතු හැඟීමක් ගෙන එයි. ලා හුළඟක් හැමුවත්, ඒ ඇඟට පතට නොදැනී ය. හිත නරක් වූ අහස, කොයි වෙලේ හඬා වැටේ දෝ නොදැන තව තවත් කළු වළාවන් තුරුළු කරගන්නේ, හැඬීමට උදව් දෙන්නට නරක සිතිවිලි එක්කාසු කරන්නාක් මෙනි. බාගෙට තෙත අපේ ඇඳුම් උහුලං ඉන්නා රෙදිවැල, ඒ බරින් අදවත් නිදහස් වේ දෝයි දැනගැනීමට මෙන් මා දෙස බලා සිටියි. ටික දොහක පටන් ඒ රෙදි ඔහේ තෙමෙන්නට හැර දමා තිබේ. දැන් අහසේ දුක රෙදිවැලට ද බරක් වී ඇති සෙයකි.  කෝපි කෝප්පයක් වක්කරන්න දැයි අසාගෙන අම්මා ආවෙන්, රෙදිවැල මට අතවනනවා දැයි සිතූ සිතිවිලි දැහැන බිඳ වැටුණි. හා යැයි අම්මාට කියූ මා, වත්ත පහළට ඇදුණේ දිග ලණුවක් සොයාගැනීමට ය. එහි ඇති මඩුවේ වහලය ඉදිරියට නැමී තිබුණෙන්, එය නොතෙමී ඉන්නට හොඳ තිප්පොලකි. එහි පොළු අතර ලණුව ගැටගසා රෙදිවැල දවස් ගානක බරින් නිදහස් කළ මම, කෝපි කෝප්පය තොලගාන්නට වීමි.

සරා              සඳේ  රැයේ           මැදේ ගලා           හැලේ නෙළුම්       විලේ සුදු        නෙළුමේ ඔබේ          ගතේ සඳ           දැවටේ රනින්           දිළේ මද          සුළඟේ වළා            කුළේ සඳ          හැංගේ දැන්  නොපෙනේ       සුදු        නෙළුමේ  ඔබේ          වතේ වන්       කැලුමේ අගය         දැනේ    

ඈත අහසේ කැඩී ගිය නූල සොයන සරුංගලයක් නෑ නෑ  ඒ වැහිළිහිණියෙක් වැස්සක සුවඳ සොයා පා වෙලා යයි විදුලි රේඛාවලින් තැතිගත් සමනළයෙක් හිමින් සීරුවේ  පොළවට සේන්දු වෙයි නෑ නෑ ඒ වැටෙන කොළයක් එය සකල සතුනට ජීවන සුසුම් ලැබ දී යළිත් ගසට ම  පෝර වීමේ තුටින් උද්දාම රංගනයක  කෙළවර සැනසිල්ලේ ගස මුල සැතපෙයි සැනෙකින්  තෙත බී සැනහෙන පිපාසිත   මහපොළොව  නැවුම් සුවඳකින් පෙරළා අහසට තුති පුදයි

දිටිමි මලක් පර වී යන ඇසිණි කොඳුරනු එමල " සබඳ, මග හැරියෙමි මම මිනිස් දෑඟිලි තුඩු ලැබීම පිණිස  ඔබට ම පොහොර වීමේ අසිරිය "

මොර ගස ඵල නොදරා ම බිමට බර වී නිදයි ගොස්  බැ ලුවෙමි ළඟට සෑම කොළයක ම කඳුලක් මතක් වුනි මට පෙර දා වට  මොර සූරණ  වැස්ස